Analyzing the Proofs and Scope of the Principle of Inexistence of Taqiyyah

Document Type : Original Article

Authors
HOSSAIN MANAFI
mohammad faezi
Professor at the higher levels of the seminary, Qom, Iran.
Abstract
One of the effective principles in the process of ijtihad is the principle of inexistence of taqiyyah or principle of meaning (asalato al-jedd). This principle is responsible for the correction for the issuance of the text; That is, considering that the issue of authority in the discussion of appearances is the serious meaning discovered through manifestation, in cases where the possibility of the speaker's lack of serious will and the transmission of a narration on the subject of taqiyyah is given, the speech does not have authority unless the possibility of the lack of serious will is negated. By adhering to the principle of inexistence of taqiyyah, jurists prove the speaker's serious will and meaning regarding the direction of transmission. This article, using an analytical-descriptive method and relying on library sources, answers the main question: What is the reason for the validity of the principle of inexistence of taqiyyah and the extent of its circulation? For this reason, this article discusses the proof for the principle of inexistence of taqiyyah  and explains that relying on verbal reasons for the validity of a single narrative and a specific narration introduced in this direction and the minor closure is not complete and cannot be a document for the principle of inexistence of taqiyyah; Yes, only the way of the intellect and consensus are acceptable in some cases. It has also been explained that in cases such as the subject of the narration being taqiyyah, the proof of taqiyyah in a part of the narration, and general knowledge of taqiyyah, this principle does not apply, and in other cases the principle of inexistence of taqiyyah applies.
Keywords
Asalato al-jedd, Directional taqiyyah, Implicational taqiyyah, Indication (Amareh), the Way of the Wise Ones
Subjects
آشتیانی، محمّد حسن (1429 ق). بحر الفوائد فی شرح الفرائد. بیروت: مؤسسة التاریخ العربی.
2. آملی، میرزا هاشم (1395 ق). مجمع الأفکار و مطرح الأنظار. قم: المطبعة العلمیة.
3. انصاری، مرتضی (1413 ق). أحکام الخلل فی الصلاة. قم: کنگره جهانی بزرگداشت شیخ اعظم انصاری.
4. انصاری، مرتضی (1413 ق). الرسالة الأولی فی الخلل الواقع فی الصلاة. قم: کنگره جهانی بزرگداشت شیخ اعظم انصاری.
5. انصاری، مرتضی (1428 ق). فرائد الأصول. چاپ نهم. قم: مجمع الفکر الاسلامی.
6. _______ (1415 ق). کتاب الزکاة. قم: کنگره جهانی بزرگداشت شیخ اعظم انصاری.
7. _______ (1415 ق). کتاب الخمس. قم: کنگره جهانی بزرگداشت شیخ اعظم انصاری.
8. _______ (1415 ق). کتاب الصلاة. قم: کنگره جهانی بزرگداشت شیخ اعظم انصاری.
9. _______ (1415 ق). کتاب الطهارة. قم: کنگره جهانی بزرگداشت شیخ اعظم انصاری.
10. ______ (1415ق). المکاسب. قم: کنگره جهانی بزرگداشت شیخ اعظم انصاری.
11. بحرانی، یوسف بن احمد (1405 ق). الحدائق الناضرة فی أحکام العترة الطاهرة. قم: دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
12. تبریزی، موسی (1369 ق). أوثق الوسائل فی شرح الرسائل. قم: کتبی نجفی.
13. تنکابنی، محمد (1385 ق). إیضاح الفرائد. تهران: مطبعة الاسلامیة (اخوان کتابچی).
14. تهرانی نجفی، هادی (1320 ش). محجّة العلماء. تهران: بی‌نا.
15. جزایری، سیّد محمّد جعفر (1415ق). منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة. چاپ چهارم. قم: مؤسسه دار الکتاب (الجزائری).
16. حرّ عاملی، محمّد بن حسن (1409ق). وسائل الشیعة. قم: مؤسسه آل البیت‌:.
17. حسینی بهسودی، سیّد محمّد سرور (1422ق). مصباح الأصول (تقریرات درس آیت‌الله خویی). قم: مکتبة الداوری.
18. حلّی، جعفر بن حسن (1423ق). معارج الأصول. لندن: مؤسسة الامام علی 7.
19. روزدری، علی (1409ق). تقریرات آیة الله المجدد الشیرازی. قم: موسسة آل البیت : لاحیاء التراث.
20. شبیری زنجانی، سید موسی (1419ق). کتاب نکاح. قم: مؤسسه پژوهشی رای‌پرداز.
21. طباطبایی، سیّد محمّد (1296ق). مفاتیح الأصول. قم: مؤسسة آل البیت : لإحیاء التراث.
22. طباطبایی یزدی، سیّد محمّد کاظم (1426ق). التعارض. قم: مدین.
23. طوسی، محمد بن حسن (1390ق). الاستبصار فیما اختلف من الأخبار. تهران: دار الکتب الإسلامیة.
24. فاضل لنکرانی، محمّد (1430ق). دراسات فی الأصول. قم: مرکز فقهی أئمه أطهار:.
25. قمی، ابوالقاسم (1430ق). القوانین المحکمة فی الأصول. قم:احیاء الکتب الاسلامیة.
26. کشّی، محمد بن عمر بن عبد العزیز (1490 ق). رجال الکشی. مشهد: مؤسسه نشر دانشگاه مشهد.
27. کلانتری، ابوالقاسم (1383 ش). مطارح الأنظار (تقریرت درس شیخ انصاری). قم: مجمع الفکر الإسلامی.
28. کلباسی، محمد بن محمد ابراهیم (بی‌تا). رسائل المحقق الکلباسی. قم: بی‌نا.
29. کلینی، محمد بن یعقوب (1407 ق). الکافی. چاپ چهارم. تهران: دار الکتب الإسلامیة.
30. مرعشی نجفی، سید شهاب الدین (1415 ق). القصاص علی ضوء القرآن و السنّة. قم: انتشارات کتابخانه آیة الله مرعشی نجفی قدس سره.
31. مفید، محمد بن محمد (1414 ق). تصحیح اعتقادات الإمامیة. چاپ دوم. قم: المؤتمر العالمی لألفیة الشیخ المفید.
32. منافی، سیدحسین (پاییز 1399). تبعیض بین علّت و حکم معلّل در جهت صدور، پژوهش‌های اصولی، 7 (24)، 101 ـ 120.
33. موسوی قزوینی، سیّد علی (1427 ق). تعلیقة علی معالم الأصول. قم: جماعة المدرسین فی الحوزة العلمیة بقم.
34. موسوی قزوینی، سید علی (1424 ق). ینابیع الأحکام فی معرفة الحلال و الحرام. قم: دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
35. هاشمی، سید هاشم (1398 ش). تعارض الادلّة واختلاف الحدیث. قم: اسماعیلیان.
36. هاشمی شاهرودی، سیّد محمود (1417 ق). بحوث فی علم الأصول (تقریرات درس شهید صدر). چاپ سوم. قم: مؤسسة دائرة معارف الفقه الاسلامی.
37. همدانی، آقا رضا (1416 ق). مصباح الفقیه. قم: مؤسسة الجعفریة لإحیاء التراث و مؤسسة النشر الإسلامی.