Criticism of Quranic and Narration Proof of the Rule of Generic Recompense

Document Type : Original Article

Author
sajad asadi
Jurisprudential Center of Athar Imams, Qom city
Abstract
One of the problems that exist for those responsible in interacting with people of other religions is the difference in the rulings of different nations and religions. One of the rules that has been proposed in Shiite jurisprudence to solve these problems is the rule of obligation, which allows people of other nations and sects to be obligated in accordance with their religion and to make a valid transaction with them. The rule of generic recompense is an alternative that has been proposed as an alternetive of the rule of obligation, and it has been claimed that the evidence does not indicate the rule of obligation, but rather indicates the rule of generic recompense. Given that the rule of obligation has many applications and effects, and on the other hand, the rule of generic recompense is narrower and is in a way that does not apply in the current conditions of Iranian society, the question arises as to whether the evidence that has been claimed to indicate the rule of generic recompense complete in terms of evidence and implication? This article, using an analytical method and library resources, seeks to explain and examine the Quranic and narrational evidence that has been put forward for this rule; reflecting on this evidence makes it clear to us that this evidence does not indicate the intention and that some of it is distorted in terms of evidence and some of it is distorted in terms of implication and does not indicate the desired outcome.

واژگان کلیدی؛ قاعده، مقاصّه نوعیه، الزام، ادله قرآنی، ادله روایی
Keywords
Rule, Generic recompense, Obligation, Quranic evidence, Narrative evidence
Subjects

فهرست منابع

* قرآن کریم.
1. اصفهانی، محمدتقی، (مجلسی اول) (1406 ق). روضة المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه. محقق و مصحّح: موسوی کرمانی، حسین و اشتهاردی علی پناه، قم: مؤسسه فرهنگی اسلامی کوشانبور
2. بحر العلوم، محمد بن محمد تقی (1403 ق). بلغة الفقیه. تهران: منشورات مکتبة الصادق.
3. جمعی از پژوهشگران زیر نظر شاهرودی، سید محمود هاشمی (1423ق). موسوعة الفقه الاسلام طبقا لمذهب أهل البیت:. قم: مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی بر مذهب اهل بیت:.
4. سیستانی، سید علی (1436ق). قاعدة الالزام، (مقرر: ربانی، محمدعلی)، بحرین: بی‌نا.
5. صدر، محمد باقر (1417ق). بحوث فی علم الأصول. مقرّر: هاشمی شاهرودی، محمود، قم: موسسه دائره المعارف فقه اسلامی بر مذهب اهل بیت:.
6. طباطبایی، محمدحسین(1390ق). المیزان فی تفسیر القرآن. بیروت: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات.
7. طبرسی، فضل بن حسن (1372ش). مجمع البیان فی تفسیر القرآن. تهران: ناصرخسرو.
9. طوسی، ابو جعفر، محمد بن حسن(شیخ طوسی) (1407ق). تهذیب الأحکام. (محقق و مصحّح: حسن موسوی خراسان). تهران: دار الکتب الإسلامیة.
10. عاملی، حرّ، محمد بن حسن، (1409ق). وسائل الشیعة. (مؤسسة آل البیت:، محقق/ مصحح) قم: مؤسسه آل البیت:.
11. قائینی، محمد. (1380ش). الارشاد إلی قواعد الالزام و اللزوم و الاقتصاص، قم‌: نصایح.
12. کاشانی، فیض، محمد محسن ابن شاه مرتضی (1406ق). الوافی. اصفهان: کتابخانه امام أمیر المؤمنین7.
13. کلینی، ابو جعفر، محمد بن یعقوب (1407ق). الکافی. محقق/مصحح: غفاری علی اکبر و آخوندی، محمد) تهران: دار الکتب الإسلامیة.
14. مکارم شیرازی، ناصر، (1371 ش). تفسیر نمونه. تهران: دار الکتب الإسلامیة.
15. مظفر پور، محمد یاسین (1399 اسفند). «بررسی تقاصّ و موانع آن در فقه و حقوق ایران و قوانین موضوعه». مجله پژوهش و مطالعات اسلامی، 2 (20)، 134-169.
16. نجاشی، احمد بن علی (1365ش). رجال النجاشی. قم: مؤسسة النشر الاسلامی التابعه لجامعة المدرسین بقم المشرفه.
17. نجفی، صاحب الجواهر، محمد حسن (1404ق). جواهر الکلام فی شرح شرائع الإسلام. (محقق/ مصحح: عباس قوچانی- علی آخوندی)، بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
18. یزدی، سید محمدکاظم طباطبایی، (1414ق). تکملة العروة الوثقی. (محقق/ مصحح: سید محمدحسین طباطبائی) قم: کتابفروشی داوری.
19. پایگاه اطلاع‌رسانی مدرسه فقاهت (دروس شیخ محمدتقی شهیدی‌پور) تاریخ دستیابی 21 اسفند 1402؛ B2n.ir/r02849.