Naini's Opinion on Ablution in the Light of Jurisprudence of Al-Qur'an based on the Book Wasilato Al-Najat
Document Type : Original Article
Author
استاد گروه قرآن و حدیث جامعة المصطفی العالمیة، قم، ایران.
Abstract
Ayatollah Naini, in his book Wasilato al-Najat, which is a practical treatise and of course very different from other treatises, naturally did not mention the documentation of rulings. While the jurisprudence rulings mentioned in this book, in fact, are either based on hadiths, or have a Quranic document, or are according to customary law. The main issue in this research is, what are the Quranic documentations of Mohaghegh Naini's jurisprudential opinions on the rulings of ablution? With this research, we intend to answer the words of some skeptics and critics who do not consider the jurisprudence of some jurists to be based on the Qur'an and think that they are not different from Akhbari's thinking from this point of view, and to explain that many branches of jurisprudence mentioned in the book in addition to narrative documents, al-Najat also has a Quranic document. Therefore, by choosing the jurisprudence of ablution as an example, the Quranic documents of the jurisprudence of ablution are discussed in order to express the position of the jurisprudential verses of the Qur'an in the jurisprudence of Mohaghegh Naini along with the hadiths of Ahl al-Bayt (PBUH). Our method in this research is that we select the fatwa of Mohaghegh Naini in the field of ablution jurisprudence from the book of al-Najah, then analyze it with the help of the relevant verses and explain the Quranic document of the fatwa. Through the investigations, we have come to the conclusion that this great jurist, by adhering to the Saqlain, followed the rulings of jurisprudence, including ablution. Of course, it is beyond the conventional treatises, which only describe the tasks and duties of peole and servents of
God with the number of issues, but it is a deep scientific and jurisprudential work. This jurist, is not one of the Akhbarists who rely on narrations in deriving jurisprudence, and he is not one of the Qur'anists who, thinking of the Qur'an, is satisfied with the Qur'anic citations, but he is a jurist who considers both the greater and the lesser (Saqalayn).
From the contents of his discussions, it is found that in the eyes of Ayatollah Naini, he believes that the Shariah in the legislation of rulings, including jurisprudential verses, wherever they were not in the position of a special teaching, the costomary law was accepted as a secondary reason and signed it.
God with the number of issues, but it is a deep scientific and jurisprudential work. This jurist, is not one of the Akhbarists who rely on narrations in deriving jurisprudence, and he is not one of the Qur'anists who, thinking of the Qur'an, is satisfied with the Qur'anic citations, but he is a jurist who considers both the greater and the lesser (Saqalayn).
From the contents of his discussions, it is found that in the eyes of Ayatollah Naini, he believes that the Shariah in the legislation of rulings, including jurisprudential verses, wherever they were not in the position of a special teaching, the costomary law was accepted as a secondary reason and signed it.
Keywords
قرآن کریم.
1. آلوسى، محمود بن عبدالله (1415)، روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم والسبع المثانی، تحقیق: عبدالبارى عطیه، على، بیروت: دار الکتب العلمیة، منشورات محمد علی بیضون.
2. ابن العربى، محمد بن عبدالله بن ابوبکر(بیتا)، أحکام القرآن، بینا: بیجا.
3. ابن جزى، محمد بن احمد(1416)، التسهیل لعلوم التنزیل، تحقیق خالدی عبدالله، بیروت: دار الأرقم بن أبی الأرقم.
4. ابن فارس، احمد(1404)، معجم مقاییس اللغة، تحقیق: عبدالسلام محمد هارون، قم: مکتب الاعلام الإسلامی.
5. بجنوردی، سید محمدحسن(1377)، القواعد الفقهیة، تحقیق: محمدحسین درایتی و مهدی مهریزی، قم: نشر الهادی.
6. جبعی عاملى(شهید ثانى)، زینالدین بن على(1422)، حاشیة شرائع الإسلام، قم: انتشارات دفتر تبلیغات اسلامى.
7. جزیری، عبدالرحمن(1402)، الفقه علی المذهب الأربعة، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
8. جصاص، احمدبن على(1405)، احکام القرآن، تحقیق: محمد صادق قمحاوى، بیروت: دار احیاء التراث العربى.
9. جوهری، اسماعیل بن حماد(1407)، تاج اللغة وصحاح العربیة، تحقیق: احمد عبد الغفور عطار، بیروت: دار العلم للملایین.
10. حر عاملى، محمد بن حسن(1409)، وسائل الشیعة، محقق: مؤسسة آل البیت7، قم: مؤسسة آل البیت7.
11. زمخشرى، محمود بن عمر(1407)، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل وعیون الأقاویل فی وجوه التأویل، بیروت: دار الکتاب العربی.
12. صابونی، محمد علی(1993)، تفسیرآیات الأحکام من القرآن، حلب: دار القلم العربی.
13. طباطبایى، سید محمد حسین(1390)، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات.
14. طبرسى، فضل بن حسن(1372)، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، تصحیح: فضل الله یزدى طباطبایى و سید هاشم رسولى، تهران: انتشارات ناصر خسرو.
15. طوسى(شیخ طوسی)، محمد بن الحسن(بیتا)، التبیان فی تفسیر القرآن، تحقیق: احمد قصیر عاملى، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
16. عاملی(شهید ثانی)، محمد بن جمال الدین(بیتا)، اللمعة الدمشقیة (شرح لمعه)، بیروت: دار العالم الاسلامی.
17. غروی نایینی، محمدحسین(1439)، وسیلة النجاة، تصحیح: جعفر غروی نایینی، بیجا: دار التفسیر.
18. فاضل مقداد، جمال الدین مقداد بن عبدالله (1373)، کنز العرفان فی فقه القرآن، تصحیح: محمد باقر شریفزاده و محمد باقر بهبودى، تهران: مرتضوى.
19. ــــــــــــ (1419)، کنز العرفان فی فقه القرآن، تحقیق: سید محمد قاضى، قم: مجمع جهانى تقریب مذاهب اسلامى.
20. فخر رازى، محمد بن عمر(1420)، مفاتیح الغیب، بیروت: دار احیاء التراث العربى.
21. فراهیدى، خلیل بن احمد(1409)، العین، قم: نشر هجرت.
22. فیومی، احمد بن محمد(1414)، المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر للرافعی، قم: مؤسسة دار الهجرة.
23. قرطبى، محمد بن احمد(1364)، الجامع لأحکام القرآن، تهران: انتشارات ناصر خسرو.
24. کلینى، محمد بن یعقوب(1407)، کافی، تحقیق: علی اکبر غفارى و محمد آخوندى، تهران: دار الکتب الإسلامیة.
25. نسائی، احمد بن شعیب(بی تا)، سنن النسائی، شرح: جلال الدین سیوطی، بیروت: دار الکتاب العربی.