Examining the Requirement of Expediency in Possessions of a Compulsory Guardian from the Perspective of Imami Jurisprudence and the laws of the Islamic Republic of Iran
Document Type : Original Article
Author
Assistant professor of Figh and law- Shahid Mahallati higher education Institution, Qom, iran
Abstract
The most Imami jurists have insisted on expediency in possessions of the compulsory guardian on incapables' properties, even some have claimed consensus on it. The jurists, following the most Foqahā, have considered the influence of the compulsory guardian's possession conditional on compliance with expediency. In the civil law, the influence of the compulsory guardian's possession in the property of the incapables' properties is conditional on compliance with expediency. On the other hand, some jurists have not set any condition for the compulsory guardian's possessions, but considered it to be absolutely valid. In this research, using a descriptive-analytical method and by collecting library information, while rereading the words of jurists and examining evidence from verses, narrations and consensus, it has been proven that both sayings are incomplete: in the theory of the unconditioned guardianship, the verse and narrations cited in terms of the implication to the claim are confused, in the theory of expediency, the proofs presented are also incomplete: the cited verses and traditions do not imply the claim, the claimed consensus is also incomplete because there is no stablished consensus on this issue and the quoted consensus in terms of realization is doubtful, so this consensus is a documented or at least there is a possibility of documentary about it, so it is not a proof, As a result, the compulsory guardian's possessions in the incapable's properties is neither absolutely valid nor conditional on the existence of expediency, but the mere absence of the corruption is sufficient.
Keywords
قرآن کریم.
1. ابن ادریس حلی، محمد (1414ق)، السرائر، قم: نشر اسلامی.
2. ابن بابویه (شیخ صدوق)، محمد(1385)، علل الشرائع، قم: داوری.
4. امامی، سید حسن (1366)، حقوق مدنی، تهران: اسلامیه.
5. انصاری، شیخ مرتضی (1430ق)، المکاسب، قم: مجمع الفکر الاسلامی.
6. آل بحرالعلوم، سید محمد (1403ق)، بلغة الفقیه، تهران: مکتبة الصادق.
7. باریکلو، علیرضا (1389)، اشخاص و حمایتهای حقوقی آنان، تهران: مجد.
8. تجلیل تبریزی، ابوطالب (1363)، معجم الثقات، قم: نشر اسلامی.
9. جعفرپور، جمشید (1386، شهریور)، «بررسی اختیارات ولیّ قهری و وصی در فقه و حقوق ایران با نگاهی به آرای امام خمینی»، پژوهشنامه متین، شماره 35 ـ 34، ص 71 ـ 59.
10. حرّ عاملی، محمد (1430ق)، وسائل الشیعه ومستدرکها، قم: نشر اسلامی.
11. حسینی عاملی، سید محمدجواد (1424ق)، مفتاح الکرامة، قم: نشر اسلامی.
12. حلّی(علامه حلی)، حسن بن یوسف (1418ق)، قواعد الأحکام، قم: نشر اسلامی.
13. ــــــــــــــــ ، (1422ق)، خلاصة الاقوال فی معرفة الرجال، بیجا: نشرالفقاهة.
14. خوری شرتونی، سعید (1427ق)، اقرب الموارد، قم: اسوه.
15. دهخدا، علی اکبر (1377)، لغت نامه، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
16. راغب اصفهانی، حسین(1362)، مفردات الفاظ القرآن، بیجا: مرتضوی.
17. رسائینیا، ناصر (1389)، حقوق مدنی، اشخاص اموال مالکیت، تهران: آوای نور.
18. رضوانطلب، محمدرضا (1389)، حقوق محجورین، قم: بوستان کتاب.
19. ساکت، محمدحسین (1386)، شخصیت و اهلیت در حقوق مدنی، تهران:جنگل.
20. صفایی، سیدحسین (1394)، حقوق مدنی، اشخاص و اموال، تهران: میزان.
21. ــــــــــــــــ ، امامی، اسدالله (1394)، مختصر حقوق خانواده، تهران: میزان.
22. صفایی و دیگران، سید حسین(1388)، حقوق مدنی اشخاص و محجورین، تهران: سمت.
23. طاهری، حبیب الله (بیتا)، حقوق مدنی5، قم: انتشارات اسلامی.
24. طوسی، محمد بن حسن (1422ق)، الفهرست، بیجا: نشر فقاهت.
25. ــــــــــــــــــــ (بیتا)، المبسوط فی فقه الإمامیه، بیجا: مرتضوی.
26. عاملی (شهید اوّل)، محمد (1414ق)، الدروس الشرعیة، قم: نشر اسلامی.
27. ــــــــــــــــــــــ (بیتا)، القواعد و الفوائد، قم: مفید.
28. عاملی (شهید ثانی)، زین الدّین (1425ق)، مسالک الأفهام، قم: معارف اسلامی.
29. عسکری، ابوهلال (1353)، الفروق اللغویة، قاهره: مکتبة القدسی.
30. عمید، حسن (1357)، فرهنگ فارسی عمید، تهران: امیرکبیر.
31. غزالی، ابوحامد محمد (2008)، المستصفی من علم الأصول، مدینه: شرکة المدینة المنورة للطباعة.
32. فراهیدی، خلیل بن احمد (1425ق)، کتاب العین، قم: أسوه.
33. فیّومی، احمدبن محمد (1405ق)، المصباح المنیر، قم: دارالهجرة.
34. کاتوزیان، امیرناصر (1383)، حقوق مدنی خانواده، تهران: شرکت سهامی انتشار.
35. کریمی و دیگران، عباس (1393)، «ولی قهری و عزل آن در حقوق ایران و فقه امامیه»، پژوهشنامه فقهی، تهران، سال سوم، شماره اول، ص146 ـ 121.
36. کلینی رازی، محمد بن یعقوب (1375)، الفروع من الکافی، تهران: اسلامیة.
37. مألوف، لوئیس (1406ق)، المنجد فی اللغة، بیروت: دارالمشرق.
39. محقّق حلّی، جعفربن حسن (1403ق)، معارج الأصول، قم: مؤسسه آل البیت:.
40. ـــــــــــــــــــــــ (بیتا)، شرائع الاسلام، قم: دارالمهدی.
41. مقدادی، محمد مهدی(1390، زمستان)، «جایگاه و تأثیر مصلحت در سرپرستی کودک از دیدگاه فقه و حقوق»، فصلنامه شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده، سال چهاردهم، شماره 54، ص 210 ـ 175.
42. معین، محمد (1371)، فرهنگ فارسی معین، تهران: امیرکبیر.
43. مقصودی، مراد (1391)، حقوق مدنی، اشخاص و محجورین، تهران: خرسندی.
44. منصور، جهانگیر (1388)، قانون امورحسبی، تهران: نشر دیدار.
45. ــــــــــــــــ (1396)، قانون مدنی، تهران: نشر دیدار.
46. موسوی خمینی، سید روح الله (1379 الف)، البیع، قم:مؤسسه تنظیم و نشر.
47. ـــــــــــــــــــــــــــ (1379 ب)، تحریرالوسیلة، قم: مؤسسه تنظیم و نشر.
48. موسوی خوئی، سید ابوالقاسم (1377)، مصباح الفقاهه، قم: داوری.
49. ــــــــــــــــــــــــــ (1385)، محاضرات فی اصول الفقه، قم: امام موسی صدر.
50. میرزای قمی، ابوالقاسم (1371)، جامع الشتات، تهران: کیهان.
51. ــــــــــــــ (بیتا)، القوانین المحکمة فی الأصول، قم: دار احیاء الکتب الأسلامیة.
52. نجاشی، احمد بن علی (1407ق)، رجال النجاشی، قم: نشر اسلامی.
53. نجفی، شیخ محمد حسن (1430ق)، جواهر الکلام، قم: نشر اسلامی.
54. نیکوزاد، سیده لیلا (1398)، قانون حمایت خانواده، تهران: مهرگان مبین.
55. هاشمی شاهرودی و دیگران، سیدمحمود (1392)، فرهنگ فقه، قم: دائرة المعارف فقه اسلامی.
56. یوسفزاده، مرتضی (1389)، حقوق مدنی، اشخاص اموال و مالکیت، تهران: میزان.
