مرکز فقهی ائمّه اطهار (علیهم السلام) فقه و اجتهاد 2423-5245 6 12 2019 09 23 Farabi’s Viewpoint on the Reason of Prohibition of Music تبیین فلسفة حرمت موسیقی از نگاه فارابی 61 74 245808 FA نادیا مفتونی دانشیار دانشکده دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران محمود نوری دکترای دانشگاه هنر Journal Article 2021 08 25 Farabi has well-known opinions regarding music. He has spoked about the types of music and the extent of the positive and negative effects of it. During these discussions, Farabi addressed the ethical issues and, in addition, analyzed the reason of the prohibition of music in many religions. Farabi’s words show that different religions have prohibited music. On the one hand, this prohibition is due to its intense influence on human souls and the fact that many people have abused this power. For Farabi, this prohibition cannot be inherent; Because he has considered a transcendent position for musicians and composers in the utopia, and has considered them, along with other people of media and art, as bearers of the truth of the religion and publishers of the contents of divine revelation and reasonable happiness and verbal good life. That is to say, music has been afflicted with pests and thus condemned; But as an ideal or the music of the utopia has been considered a social and cultural necessity. فارابی در حوزة موسیقی، آرا و تألیفات شناخته‌شده‌ای دارد. او دربارة انواع اثرگذاری موسیقی و نیز میزان تأثیرات مثبت و منفی موسیقی سخن گفته است. فارابی در خلال این مباحث به مسائل اخلاقی ناظر به موسیقی پرداخته و افزون بر آن، راز حرام شمردن موسیقی از سوی بسیاری از ادیان را تحلیل کرده است. سخن فارابی نشان می‌دهد ادیان گوناگونی به حرمت موسیقی قائل بوده‌اند. این حرمت از یک سو مربوط به قدرت عظیم موسیقی در تأثیرگذاری در نفوس انسان‌ها است و از دیگر‌سو به باور فارابی از این ناشی شده که بیشتر افراد از قدرت نفوذ و تأثیر موسیقی سوء‌استفاده می‌کرده‌اند. حرمت موسیقی در نظر فارابی نمی‌تواند حرمت ذاتی باشد؛ زیرا فارابی در مدینة فاضله جایگاهی متعالی برای موسیقی و آهنگسازان در نظر گرفته است و آنان را در کنار اهالی دیگر رسانه و هنر، از حاملان دین و ناشران مفاد وحی الهی و سعادت معقول و حیات طیبة نطقی به شمار آورده است؛ یعنی موسیقی در مقام تحقق، مبتلا به آفات و لذا محکوم به حرمت بوده؛ اما موسیقی در مقام آرمان یا موسیقی مدینة فاضله، از ضرورت‌های اجتماعی و فرهنگی قلمداد شده است. https://mags.markazfeqhi.com/article_245808_bfe014e5a467428f33cc6b9e539a52ee.pdf